noi w końcu przychodzi taki czas, kiedy robi sie cicho i można w świętym spokoju pomyśleć sobie o różnych rzeczach, które raczej same przychodzą na myśl..
i wtedy sie zaczyna.. bo sie okazuje że nasze życie wcale nie jest takie kompletne. że czegoś brakuje. do czegoś sie dąży, raczej nawet do kogoś a nie do czegoś. ale ten ktoś jest gdzieś daleeeeko.. a tak bardzo by się chciało.. zobaczyć na własne oczy, porozmawiać, może zajrzeć gdzieś głęboko w oka..

i taka oto refleksja rzuciła mi sie na musk po pierwszych 38 minutach od oficjalnego rozpoczęcia 14 lutego.. x_x'